Geliversen babacığım, çünkü çok üşüyor sensiz bir parçam…

0
550

Bu dizeler, babaları zalimler tarafından tutsak edilmiş, dertleri boylarını yüz binlere katlamış güzel yürekli çocuklara ithafen, onların dilinden yazılmıştır. Muhakkak ki bir gün, bu mısraların adını o tertemiz gönüller koyacaktır, fakat şimdilik isimsiz kalsın… Eraylara, Berklere, Zeyneplere, Meleklere, Senihlere ve daha nicelerine ithafen…

 

İSİMSİZ

 

Gelirsin diye bekledim yine bu sabah, gözlerim kapalı,

Yıllar oldu sanki, yeni güne bir busenle uyanmayalı,

Okulun sıcağından kaçıp, serin gölgene koşamayalı…

Geliversen babacığım, çünkü çok üşüyor sensiz bir parçam…

 

Koca okyanusların semasında süzülen bir kuş gibiyim,

Gökyüzüyle arkadaş olsak da, derin sulara ecnebiyim,

Sensiz kırık kanatlarım; bir gün şarkî, ötekinde garbîyim.

Rüzgâr olsan yine bana, bulutlara sıcaklığında uçsam…

 

Kapı çalar çalmaz, koşup beline sarıldığım günler vardı,

En çetin fırtınalar bile, yemyeşilinden birer bahardı,

Yokluğunda soldu her papatya ve şu güneş dahi karardı,

Arz dönüp dursa ne yazar, kıyımda olmadıktan sonra babam!

 

Seneler önce bugün almışsın beni ilk defa kucağına,

Bilir miydin ayrı kalacağını, bir gün o yavrucağına?

Sen uzaktayken yaşım, düne göre bir fazla olacağına,

Duruverse de zaman, sensiz bir saniye dahi yaşamasam!

 

Haksızlığa lâl kalamayışından ötürü müdür bu hasret?

Milletinin aşkıyla tutuşmaktan mı geliyor bu cesaret?

Ferah olsun yüreğin ey cengâver, hele biraz daha sabret!

Kavuşamasak da bir ömür, boğazımızdan geçmesin haram!

 

Küçüğüm ben, anlayamıyorum bütün bu kelimât ne demek,

Ellerim henüz kalem tutamayacak kadar minik ve titrek,

Şairsiz kalsın o zaman bu dizeler, hicran son bulana dek,

Vuslat lütfetti mi Rab, atılacak bu şiire benim imzam!

 

Mehmet Seyfi

mehmetseyfi229@gmail.com

Yayınlarımızın devamı adına, sizleri destek vermeye davet ediyoruz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here