Bizim de imtihanımız hasretmiş

0
2576

Söze nereden başlayacağını bilememekmiş. Mefkurem.. gaye-i hayalim.. Davam diye gözünü zirevelere dikmiş, kelimelerle aldığım nefesi anlamlandırdığım şeyi anlatamamakmış.. Tam da anlatma zamanı olan bugün kelimelerin yumruk gibi boğazlara düğümlenmesiymiş.. Süreç bittikten sonra bana süreci anlat deseler bu cümlelerden fazlasını kuramam herhalde.. Ben Edebiyat Bölümü …… sınıf öğrencisiyim.. Yazmak nefes almak gibi birşey olduğu için bu bölümü seçtim.. Etrafımdaki hiç kimse, duygularını kağıda döken, boğazında düğümlenen şeyleri anlatan, insanlar değiller.. Duygusuz, ruhsuz.. Hayattaki her şeyin maddi bir karşılığı var onlar için. Maddi karşılığı olmayan her şey ise safsata onlara göre.. Oysa her  şeyin somut bir karşılığının arandığı şu zaman diliminde, kimse görmediği halde inandığı şeyleri aklının ucundan dahi geçirmiyor.. Galiba inanmak bizim için bir gelenek haline gelmiş.. Neye niçin inandığımızı bilmeden yaşamak..

“Hizmet nedir.?”diye sorsalar… Gözlerimi bi boşluğa çakıp, derin bir iç çekerdim.. Daha fazlasını anlatmak kabiliyetine sahip olamadığım içindir belki. Ya da kim bilir, Hizmeti anlatan insanların sözlerinin yanında laf-ı güzaf kalacagindandır, bilemem.. Karanlık bir odada, o güzel insanın dediği gibi gelecekten haberleri içime çeke çeke Hizmeti yazmayı öyle özledim ki… Tıpkı bugüne kadar kıymetini bilmediğim Ablalarımın, kardeşlerimin, bir gölge bile olsa başımda duranlarımın, yokluğuna duyduğum hasret gibi..

Artık anlatmakta yasak.. Su bile yok dediklerinde, “susuz yaşarım ama hizmetsiz yaşayamam” diyenlerimin, hem suya hem hizmete hasret bırakıldıkları gibi.. Hizmetle eş değer tuttuğum, nefes aldığım şehirde artık sudan çıkmış balık gibi nefes almaya da muhtacım.. Her yer  her şey yabancı.. Sokaklarda kahkalarla gezen insanlar, niye yaşadığını bilmeyen, etraflarında yaşanan zulümlerden bîhaber olan insanlar.. Galiba süreçte kaybettigim en değerli şey onlara karşı olan hüsn-ü zannım.. Eskiden şehrimizde yalnızca bir tane bulunan caddeye bizimkilerden biriyle karşılaşmak için çıkardık. Şimdi ise başımız yerde arka sokaklardan yürüyoruz gideceğimiz her yere… Gözlerimi kısıp, uzaktan gelenleri tanıdık zannedip, öyle olmadığını gördüğümde, orada yığılıp kalıyorum çoğu kez.. Yurda giden yollardan geçemiyorum.. Kardeşlerimle yollarını eskittiğim o yokuşlar içimi alabildiğine sızlatıyor. Bu küçük şehrin neredeyse her metre karesinde hatıralarım var.. Her yeri artık o günlerin gözlerimde tüllenmesiyle ardımda bırakıyorum.. Dönüp bakınca yaptıklarım için hamd edip, “keşke daha fazla yapsaydım.” deyip nedametle kahroluyorum.. Her şey yeni başlamışken nerdeyse bir senemin Hizmetsiz geçiyor olmasının hesabını soracağım günleri bekliyorum.. Beklemek hiç bu kadar gerçek olmamıştı benim  için.. Böylesine vücut bulmamıştı.. Başımı yastığa koyduğum her gece, perdemi aralayıp gökyüzünde bir başına bulunan o yıldızı seyrediyorum.. Sonra dönüp, “yıldızlar bile terketti bu ülkeyi. Ama sadece o yıldız hatırına ümitlenmek gerek.” diyorum.. Onca şey yaşadığımız onca hasretle boğuşmak zorunda olduğumuz şu günlerde, “bizim de imtihanımız hasretmiş.” diyoruz.. Sonra her şeyin en zorlusuna talip Efendimizin hasretlerine hürmetsizlik etme korkusuyla iki büklüm oluyor, “Mekke, O’nun için dünyanın en güzel yeriyken O da hasreti seçmemiş miydi?” Deyip yine hadsizliğimize yanıyoruz.. O çok sevdigimizi iddia ettiğimiz Hocamızın hasretleri geliveriyor gözlerimize.. Bugün tırnağına taş değse canımızı acıtacak kimimiz varsa, “O’nun tırnağı da canı da hizmetti.” diyip utanıyoruz..
Yalnızca onlarla aynı yolda gitmenin ümidiyle ayakta kalmaya çalışıyoruz.. Bekliyoruz kucak açacağı o kutlu günü.. her gece.. her sabah.. elimiz kalbimizde bekliyoruz… Beklemenin de hasretin de böylesi yakışmaz mıydı bu yola… öyle ya… onca hasretin içinde kainatta bir zerre gibi birkaç insan birbirimize ve davamıza sahip çıkmaya çalışıyoruz.. Tıpkı gökyüzündeki o yıldız gibi… “Rabbim bizi bu yolda büyütsün, yürütsün, çürütsün.” derdi bir ablam.. Onun sesiyle anımsadığım bu duaya binlerce kez aminler gönderiyorum..

Nesibe Sümeyye

Yayınlarımızın devamı adına, sizleri destek vermeye davet ediyoruz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here